หมายเหตุ : มันเรทนะจ๊ะ ไม่ชอบก็ปิดเถอะจ้ะ

 .........................................................................................................................

 

 

บานหน้าต่างถูกแรงลมเย็นยะเยือกดันให้อ้าออก ผ้าม่านผืนบางที่โบกสะบัดออกเผยให้เห็น หิมะขาวบริสุทธิ์จากนอกหน้าต่างทอดตัวลงโปรยปรายราวกับภูตแห่งละอองน้ำแข็ง บางทีพวกนางอาจจะร่ายมนต์อยู่เสียก็ได้ เด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งที่กำลังอ่านหนังสือเล่มโตอย่างเงียบเชียบถึงรู้สึกถึงไอเย็นที่แผ่อยู่ข้างแก้ม

 

ปัง!

 

เสียงเปิดประตูทำให้จินตนาการแบบเด็กๆมลายไปจนสิ้น เด็กหนุ่มหันไปมองต้นเสียงด้วยสายตาดุลึกๆ ที่มากวนเขาในเวลาอ่านหนังสือ หากต้นเสียงกลับโอดครวญระงมอย่างไร้สำนึก

 

“ ไอ้ประตูบ้านี่มันโขกหัวฉัน เซกิคุง ” เสียงขุ่นรั้นๆอุทธรณ์พลางชี้ไปที่รอยแดงๆบนหน้าผาก ใบหน้านั้นยิ่งยู่ยี่เมื่อเห็นเซกิส่ายหน้าน้อยๆ

 

“ ซุ่มซ่าม.... ”

 

“ อ๊ะ....ใจร้าย นี่นายว่าฉันเหรอ ” เสียงโอดครวญทุรนทุรายคล้ายคนอาการหนักใกล้ตายนั้นทำให้เด็กหนุ่มร่างสูงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากลุกขึ้นมาดู เจ้าตัวขี้อ้อนหน้าประตู พอเป็นพิธี เพื่อให้เสียงเงียบลง

 

ถ้ารอยบวมเท่ามดเอาปากแตะทำให้ทุรนทุรายได้ขนาดนั้น ประชากรโลกส่วนใหญ่คงตายเพราะไม้จิ้มฟันทิ่มปาก

 

“ เจ็บรึเปล่า..... ” ว่าแล้วก็ขยี้ไอ้รอยบวมที่ว่านั่นเข้าไปหน่อย เพื่อให้เจ้าตัวดีเลิกยิ้มแป้นจนเหมือนหางกระดิกเสียที คิดแล้วไม่น่าถามเอาซะเลย

 

“ จริงสิ!! ฉันจะชวนนายไป เดท วันวาเลยไทน์ ” ถึงเซกิจะค่อนข้างมั่นใจว่า คัตสึมิ ไม่เข้าใจความหมายของคำว่า เดท แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงเล็กน้อยเสียไม่ได้ เขาพยักเพยิดไปทางกองหนังสือกองโตเป็นนัยๆ

 

“ ฉันไม่ว่าง....ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ ว่าแต่นายเถอะหนังสือ หนังหาไม่รู้จักอ่านหรือไง ”

 

“ เดี๋ยว....เซกิคุงก็ติวให้อยู่ดีนั่นแหละ ว่าแต่จะไม่ไปจริงๆเหรอ ” น้ำเสียงสลดน่าสงสารแทบทำเอาเซกิใจอ่อนยวบ ไอ้สายตาวิ้งๆเหมือนลูกแมวขอของกินมันทำให้นักเรียนดีเด่นแถวนี้แสบตา ระทวยใจยังไงพิกล

 

“ไม่ได้” เสียงเข้มงวดทำคัตสึมิหน้ายู่ทันทีทันใด จึงต้องเอาแผนบีมาใช้อย่างต่อเนื่อง

 

“ ก็เนี่ย ฉันก็เพิ่งจะได้ส่วนลดจากร้านของหวาน XXXX ( ขอสงวนลิขสิทธิ์ ) ที่สวนสนุกXXXX มา ถ้าเซกิคุงไม่ไป ฉันก็ไม่รู้จะชวนใครไป บลูเบอร์รี่ชีสเค้ก ที่นั่นอร่อยอย่าบอกใครเลยล่ะ ”

 

แล้วนี่....ก็เป็นอีกครั้ง ที่เซกิถูกล่อด้วยของกิน

 

 

...............................................................................................

 

 

“ อื้อหือ....ก็อร่อยอย่างที่ใครๆเขาว่ากันนี่แหละ อะไรมันจะละมุนลิ้นอย่างนี้ ดูนั่นสิ ชุดของแถมนั่นน่ารักชะมัด ”

 

นี่อาจจะเป็นหนึ่งในเรื่องลึกลับของโรงเรียน ฟูจิยะ เมื่อท่านประธานนักเรียนผู้ไม่เคยหลุดเรื่องไร้สาระจากปาก ผู้คิดก่อนพูด ผู้เงียบขรึม ผู้สง่างาม ผู้สงวนท่าที ผู้อะไรทั้งหลายแหล่ที่ใครๆร่ำลือ จะเป็นพวก ซูการ์ซึม พอของหวานแตะปากเข้าหน่อย ก็มีสภาพเหมือนคนเมายาอย่างที่เห็น

 

ไม่มีใครรู้นอกจากเขาหรอก ว่าเซกิน่ารักที่สุดก็ตอนนี้แหละ

 

“ นายจะไม่ลองกินเจ้านี่ดูเหรอ....คัตสึมิ แต่พุดดิ้งเค้กนั่นก็น่ากินแฮะ ” ว่าไม่ว่าเปล่า มือซุกซนนั่นก็คว้า พุดดิ้งเค้กของคัตสึมิยัดปากเสร็จสรรพโดยไม่คิดจะขออนุญาต

 

เมื่อ สตอเบอร์รี่ซันเดย์เสริฟบนโต๊ะ เซกิถูมือเล็กน้อยเตรียมตัว ก่อนจะชักงักเล็กน้อยเมื่อเห็นคัตสึมินั่งเท้าคางมองเขาตาแป๋ว

 

“ มองอะไรเหรอ คัตสึมิ หรือนายเสียดาย พุดดิ้งเค้ก ฉันให้นายกินบราวนี่ของฉันก็ได้ ” ดูเหมือนเซกิจะลืมไปซะแล้วว่า คัตสึมิเป็นเจ้ามือเลี้ยง ไม่ใช่ตัวเอง

 

“ อ๊ะ....เปล่าครับ ” เด็กหนุ่มร่างเล็กเกาแก้มเล็กน้อยอย่างเคอะเขิน

 

“ ผมแค่คิดว่า เซกิคุงน่ารักดี ”

 

แกร๊ก.....

 

เสียงวางช้อนทำให้เจ้าของดวงตาสีดำกลมโตสะดุ้งเล็กน้อย แล้วเริ่มเข้าสู่อาการลนลาน เมื่อเห็นอีกฝ่ายกระแอมไอแล้วเข้าสู่มาดเยือกเย็นเหมือนเดิม

 

“ ฉัน.....ไม่ใช่ เด็กผู้หญิงนะ จะมาชมว่าน่ารักได้ยังไง”

 

คัตสึมิต้องใช้เวลานานไม่น้อยกว่าจะกลั้นหัวเราะอยู่ เพราะหลังจากจบคำนั้น เซกิก็กลับไปอยู่ในสภาพเมาน้ำตาลเหมือนเดิม

 

--------------------------------------------------

 

“ เซกิคุง เซกิคุง ” เสียงเล็กเอ่ยเรียกพลางใช้ส้อมจิ้มแขนผ่านเสื้อกันหนาวราคาแพงเบาๆ เจ้าของนัยน์ตากลมโตเอียงคอมองเด็กหนุ่มที่กำลังขดตัวหลับ ได้ยินกระทั่งเสียงฟี้ๆเบาๆอยู่ใกล้หู

 

ปลายนิ้วเรียวจิ้มข้างแก้มของอีกฝ่ายให้มั่นใจว่าเซกิหลับสนิทเต็มที่ เพียงเท่านั้นรอยยิ้มงดงามก็ผุดขึ้นที่มุมปาก.....

 

แต่เป็นรอยยิ้มที่สยดสยองจนใครเห็นก็ขนลุกเกลียว

 

“ ยานอนหลับ ของเจ้าซากุราอิได้ผลไวจริงแฮะ ท่าจะแรงจริง ”

 

ชายหนุ่มที่กำลังจู๋จี๋กับแฟนสาวโต๊ะข้างๆที่เผอิญได้ยินใจคอหายวาบ เมื่อเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาเอ่ยเรื่องผิดกฎหมายได้หน้าตาเฉย

 

ร่างบางผุดลุกอย่างเชื่องช้า ค่อยๆเดินอ้อมไปทางเซกิด้วยท่าทีระมัดระวังเต็มแก่ เจ้าของดวงตากลมโตราวกับลูกแมวหัวเราะคิกคัก ปลายนิ้วเรียวปัดไรผมที่ปกปิดใบหน้าอย่างแผ่วเบา

 

 

ลูกค้าทั้งร้าน! พนักงานเสริฟ! ผู้จัดการร้าน!

 

ต่างก็อดไม่ได้ที่จะเผลอร้องเจี๊ยกเบาๆด้วยความตกใจ เมื่อเห็นคัตสึมิไม่ว่าดูยังไงก็บอบบางเสีย ประหนึ่งแก้วเจียระไนจะแตกเสียเมื่อไหร่ก็ได้ อุ้มเด็กหนุ่มตัวโตๆระดับนักกีฬาขึ้นพาดบ่าราวกับร่างนั้นเบาเต็มแก่

 

ทุกสายตาจับตามองร่างเล็กๆที่เดินออกจากร้านไป ก่อนจะสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะชั่วร้ายดังแว่วมาแต่ไกล

 

หลายๆคนต่างเดาชะตากรรมของเซกิในทำนองเดียวกัน.....

 

..................................................................................................

 

แกร๊ก.....

 

ประตูบานโตถูกเปิดให้อ้าออกด้วยฝ่าเท้า ไม่ต้องสงสัยเลยหากเจ้าประตูมีชีวิต มันคงร้องไห้ฟูมฟายด้วยความน้อยใจ เด็กหนุ่มร่างผอมเพรียวสาวเท้าเข้าไปในห้อง หันซ้ายหันขวาอย่างมีพิรุธ ก่อนจะกดล๊อคประตูด้วยท่าทางระแวดระวัง

 

ร่างของเซกิถูกวางลงบนเตียง คัตสึมิชะเง้อตัวมองอีกฝ่ายก่อนจะฉีกยิ้มบางๆอย่างพึงพอใจ

 

ตอนเมาน้ำตาลก็น่ารักอยู่หรอก แต่ตอนหลับไม่รู้เรื่องที่สิน่ารักกว่าเยอะ....

 

มือเล็กไล้บนใบหน้าคมคายของเซกิแผ่วเบาจนคนที่นอนหลับสบายอยู่เริ่มจักจี๊ ส่ายหน้าไปมาคล้ายรำคาญใจ เด็กหนุ่มมองอากัปกิริยาของร่างบนเตียงด้วยรอยยิ้ม ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตาม หน้าผาก จมูกโด่งเป็นสัน ก่อนจะหยุดที่ริมฝีปากหยักได้รูป

 

ดวงหน้างามคลี่ยิ้ม ก้มลงจูบร่างสูงอย่างแผ่วเบา ทันทีที่ริมฝีปากงดงามเผลอเผยอออก เด็กหนุ่มก็ไม่รอช้าที่จะแทรกลิ้นอย่างรวดเร็ว ความร้อนรุ่มอบอวลจนรู้สึกได้ ก่อนจะหยุดลงเมื่อได้ยินเสียงร้องอื้ออึงในลำคอ

 

คัตสึมิมองใบหน้าแดงระเรื่อของเซกิ ก่อนจะเสจุดหมายไปที่อื่น ปลายนิ้วเขี่ยกระดุมเม็ดน้อยน่ารำคาญให้ปลดออก เผยให้เห็นแผ่นอกกว้างไร้ส่วนเกิน เด็กหนุ่มมองยอดอกพลางแลบลิ้นเลียรอบปาก ก่อนจะก้มลงดูดเม้มแรงๆจนร่างของเซกิสั่นไหว ยอดอกชูชันโดยที่เจ้าของร่างไม่รู้ตัว

 

“ อ.....อืม ” เสียงครางเบาๆในลำคอทำให้เด็กหนุ่มริลักหลับผวาจนถดกายหนีเล็กน้อย เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังหลับลึกอยู่ ร่างบางก็คลานมานั่งคุกเข่าใกล้ๆ

 

“ เซกิคุง น่ารักจังเลย ”เสียงกระซิบสั่นพร่าดังหวิวอยู่ข้างหู เด็กหนุ่มร่างสูงได้แต่เอียงคอเล็กน้อยหลีกต้นเสียง ดวงตากลมโตเหลือบมองต้นคอขาวผ่อง ก่อนจะโน้มคอแทะเล็มเบาๆ เสียงครางเครือทำให้คัตสึมินึกย่ามใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายพึงพอใจ

 

มือซุกซนลูบต่ำลง ถอนหายใจแรงก่อนจะปลดซิปกางเกงลงอย่างเชื่องช้า ปลายนิ้วไล้วนจนสิ่งที่อยู่ใต้ปราการชั้นสุดท้ายตื่นตัว คัตสึมิเลียรอบริมฝีปาก ค่อยๆโน้มตัวลงจุมพิตเบาๆแล้วลากปลายลิ้นโฉบเฉี่ยวทิ้งสัมผัสแผ่วเบาให้ค้างคา

 

“ อึก...อะ....อือ ” เสียงครางครวญดังก้องไปทั่วห้อง ใบหน้าคมคายสะบัดไปมา ปลายคิ้วเรียวขมวดมุ่น เหงื่อแตกซิกด้วยแรงอารมณ์ที่เข้าถาโถม เด็กหนุ่มกระตุกยิ้มก่อนจะถอดกางเกงชั้นในเซกิออก เขาค่อยๆอ้าปากเล็มเลียแก่นกลางลำตัวของเด็กหนุ่มร่างสูง

 

ปลายลิ้นที่โลมเลียอย่างคล่องแคล่วทำให้เด็กหนุ่มร่างสูงแทบกระอักความวาบหวามออกมา หากแต่ก่อนที่เซกิจะได้แหวกว่ายถึงฝากฝั่ง ปากเล็กๆก็ถอนไปเสียก่อน

 

เสียงหอบกระเส่าประกอบด้วยร่างสั่นไหวทำให้คัตสึมิเกือบยิ้มจนแก้มปริ ฝ่ามือร้อนระอุลูบต้นขาขาวผ่องของอีกฝ่ายเป็นเชิงหยอกเย้า ค่อนๆเอนกายแนบชิดร่างที่กำลังหลับใหลเพ้อละเมอไม่รู้เรื่อง

 

บางทีถ้าเซกิรู้สึกตัวซักนิด อาจจะรู้สึกถึงเสียงหัวเราะคิกคักราวกับปีศาจ ที่ตามไปรังควาญถึงในฝัน

 

คัตสึมิมองปลายนิ้วตัวเอง ค่อยๆแยกขาออกก่อนจะเอื้อมกดลงไปในช่องทางคับแคบของตัวเอง เด็กหนุ่มร่างบางนิ่วหน้าเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นริ้ว พร้อมกับความรู้สึกเสียวซ่านที่แผ่จนขาสั่น

 

“ อุ....อา.... ” คัตสึมิเพิ่มจำนวนนิ้วอย่างใจเย็นที่ความรู้สึกประหลาดและเสียงครางเครืออย่างอึดอัดของเซกิ เร่งรัดให้นิ้วเรียวเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนร่างแทบทรุด ร่างบางค่อยๆถอนนิ้วช้าๆแล้วเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มร่างสูงที่กำลังหอบกระเส่าอย่างรุนแรง

 

“ คัต...ส..อือ.... ” เสียงละเมอแผ่วๆทำให้เด็กหนุ่มฉีกยิ้มหวาน มือเล็กดันแผ่นอกของอีกฝ่าย กดสะโพกลงรับความอึดอัดที่ค่อยๆแทรกเข้าไปในกาย คัตสึมิหลับตาพริ้มก่อนจะออกแรงขยับตัวอย่างเชื่องช้า

 

เสียงครางเครือของร่างข้างใต้ร้องอย่างพึงพอใจ มือขาวผุดผ่องลูบตามสันกรามของร่างสูง แผ่นอกที่เสียดสีทำให้กายเดือดพล่าน ริมฝีปากบางระบายอยู่ใกล้ติ่งหู

 

 

“ เรียกชื่อผมสิ....ดังๆ อืม....”

 

“ คัตสึมิ อะ....คัต...สึ... ” ถ้อยคำที่เอ่ยอย่างซื่อตรงอดไม่ได้ที่จะทำให้คัตสึมิหัวเราะเอ็นดู ความร้อนที่แผดเผาไปทั่วกายทำให้เด็กหนุ่มเร่งจังหวะ รัว เร็ว ร่างเพรียวบางสั่นกระตุก ดวงตาหวานเชื่อมค่อยๆปรือขึ้นช้า ๆก่อนจะโน้มคอลงประทับจูบเซกิแผ่วเบา

 

ความหอมหวานชวนให้ร่างบางมึนเมาไปด้วยแรงราคะ คัตสึมิหยัดกายขึ้นอย่างเชื่องช้าแล้วทิ้งตัวลงอย่างรุนแรงจนเจ้าตัวเองยังสั่นไหว

 

เสียงกรีดร้องประสานก้องไปทั่วห้อง ก่อนจะเงียบลงทิ้งไว้แต่เสียงหอบแผ่วๆ

 

คัตสึมิค่อยๆหลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยอ่อน

 

.....................................................................

 

“ ฮ้าว~ รู้สึกดีจังเลย เอ้า!! ที่นี่ที่ไหนเนี่ย ” เซกิหันซ้ายหันขวาอย่างงุนงง มือหนาเลิกผ้าห่มออกก่อนจะฉีกยิ้มบางๆเมื่อเห็นคัตสึมิขดตัวหลับปุ๋ยเหมือนลูกแมว มือข้างหนึ่งกอดเขาไว้อย่างหวงแหน

 

“ อ๊ะ....ตื่นแล้วหรือครับ เซกิ นี่บ้านผมเองแหละ คุณหลับไปตั้งนานแหนะรู้มั้ย ถ้าเพลียก็หัดทำงานให้มันน้อยๆหน่อย ” เด็กหนุ่มร่างสูงทำหน้าเบ้เมื่อเห็นสุดที่รักร่ายยาว มือเล็กขยี้ตาอย่างงัวเงียแล้วหันไปฉีกยิ้มหวานให้เซกิ จนอีกฝ่ายอดไม่ได้ที่จะขนลุกเกลียว

 

แม้ร่างบางจะไม่ได้ทิ้งคำพูดอะไรไว้ แต่เขาก็ยังรู้สึกสงสัยกึ่งสังหรณ์ไม่ดีแบบแปลกๆ นัยน์ตาคมกริบมองตามคัตสึมิที่ถือขวดยาแปลกๆเดินออกไปนอกห้องพร้อมเสียงหัวเราะแผ่วๆน่าสยอง

 

 

คราวหน้า ผมกดคุณแน่เซกิเอ๋ย.....อย่าเผลออีกเป็นครั้งที่สองแล้วกัน

 

 

 

edit @ 29 Oct 2011 20:46:35 by นังแจมภาควาย

Comment

Comment:

Tweet

#3
ถ้าปาฏิหาริย์มีจริง
เค้าคงหาเจอ...(กุซิกๆๆ)
จากเรปเเรกที่ลืมเขียนชื่อ


มะ....ม...ไม่จริ๊ง ง ง งง ง ง ง
ทำไมทำกันงี้อ่ะ อะฮึกๆ (กัดผ้าเช็ดหน้า)

#3 By Asasin (183.89.241.56) on 2011-10-29 20:45

#1
(ร้องไห้)
อีกตอนนั่นหาไม่เจอ ;w;
คนแต่งเองก็อยากอ่านตอนนั้นเหมือนกัน 55+

#2 By Luntom_jang on 2011-10-29 17:10

หวาว วว ว
เราชอบเรื่องนี้มากเลยอ่ะ จำได้ว่ามันมีอีกตอนไม่ใช่เหรอ
(เราชอบตอนนั้นมากกว่า อิอิ)ชอบเซกิ ซื่อบื้อดีอ่ะ >////////<
เราติดตามตั้งแต่ในเด็กดีแล้ว สู้ๆน่ะครับ

#1 By (183.89.241.56) on 2011-10-29 14:33